Budynek "Domu Towarzystwa Lekarskiego" - powstał w 1904 roku na parceli, którą Towarzystwo Lekarskie otrzymało od miasta. Jednopiętrowy budynek wzniesiony według planów Władysława Kaczmarskiego i Józefa Sowińskiego (projektanta fasady) jest jednym z najświetniejszych zabytków Młodej Polski, ale nie ze względu na nazwiska architektów, lecz twórcę wystroju wnętrza - Stanisława Wyspiańskiego - który zaprojektował jedyne w swoim rodzaju secesyjne wnętrze.

Największe wrażenie robi klatka schodowa pomalowana w żółtozłote barwy, udekorowana fryzem z liści i kwiatów kasztanowca. Motyw kasztanowca powtarza sie również w niezwykle ozdobnej, metalowej balustradzie. Połacie trzech okien wypełniają witraże, w bocznych dominują motywy kwiatowe, natomiast centralne okno zajmuje witraż zatytułowany "Apollo i system słoneczny". Niezwykłe są również ozdobne żyrandole zaprojektowane na kształt płatków śniegu.

Odmienna, ceglasta kolorystyka charakteryzuje salę obrad, która również ozdobiona jest fryzem z kwiatów i liści, ale tym razem są to pelargonie. Specjalnie dla tej sali zaprojektował Wyspiański wyposażenie wnętrza. Szaroperłowa kolorystyka ścian czytelni ozdobiona jest wieńcem różanym na stropie.

Od wybuchu wojny w 1939 roku, Towarzystwo Lekarskie zawiesiło swoją działalność. Budynek ucierpiał w 1945 roku w trakcie wyzwalania Krakowa spod okupacji hitlerowskiej - zniszczone został wtedy m.in. Oryginalne witraże. W następnych latach postępowała degradacja budynku przy okazji adaptacji na magazyn, a potem Studium wojskowe Akademii Medycznej. W 1972 roku zrekonstruowano witraż "Apollo i system słoneczny" wg oryginalnego zachowanego kartonu. Dopiero na początku lat osiemdziesiątych XX wieku, przeprowadzono kompleksową rewaloryzację budynku przywrócono oryginalny wystój wnętrz, a od 1992 roku kamienica przy ulicy Radziwiłłowskiej 4 stała się ponownie własnością Towarzystwa Lekarskiego.